بعدى به ويژه در عصر امام صادق و امام باقر عليهما السلام مؤثر بودند و حتّى خود اين حوادث ، حقانيّت اين تفكّر را در مقابل تفكّر مخالفان هرچه بيشتر آشكار كرد . يكى از علل پيروزى تفكّر شيعى در مسأله امامت اين بود كه مردم در دورهء حاكميّت بنى اميّه اعمال و رفتارهايى را از مدعيان جانشينى پيامبر صلى الله عليه و آله مشاهده كردند كه با هيچ يك از احكام و اصول اسلامى همخوانى نداشت . اين كار در موارد مخلتفى حتّى سبب شورش مردم عليه آنها شد ، گرچه اين شورش‌ها اغلب به واسطهء توسل به زور شكست خورد و حكومت بنى اميّه در ظاهر ادامه پيدا كرد ، ولى در كل اين حوادث سبب شد كه زمينهء رسوخ و گسترش تفكّر شيعى در دل‌هاى مردم فراهم شود .